Wiersze

Tadeusz Śliwiak "Szczęście nosi twoje imię"

Maj obsypał twój parapet
drobnym kwiatem bzu.
Przychodź wiosną, przychodź latem
przychodź dzień po dniu.
Przychodź rano, w drzwi zastukaj,
przychodź kiedy zmierzch.
Przychodź, kiedy straszny upał
i gdy pada deszcz.
Moje szczęście tylko z tobą jest możliwe.
Moje szczęście ma na imię tak jak ty.
Moje szczęście dotąd bardzo nieszczęśliwe
już uśmiecha do mnie się od kilku dni ...
Moje szczęście jest koloru twoich oczu.
Ma twój uśmiech, twoje ręce, twoją twarz.
Gdzieś daleko żyło od nas na uboczu,
aż nareszcie odszukało tutaj nas.
Dawno już mi obiecywał
ciebie księżyc sam.
To nieważne skąd przybywasz
kiedy ciebie mam.
Szeptał cicho za oknami
twoje imię wiatr.
Dziś przywitał cię kwiatami
czereśniowy sad ...

 Aleksandra Baltisser "Jak się dotyka szczęścia...?"

Prawda pierwsza
to wybór
przekonania i postawa.
Prawda druga
to nie szukanie dziur
i pozytywna sztuka działania.
Prawda trzecia
bądźmy sobą
i nie zmieniajmy nikogo.
Prawda czwarta
to nie tylko uczucia,
dlatego błędy
to prawda piąta,
kto miłuje innych
to sercem wybacza...
Prawda kolejna
traktuj innych dobrze,
byś wracała zadowolona
ze szczęściem w ręce...

Ludwik Maria Staff  ["Będziem szczęśliwi]"

Będziem szczęśliwi! Pełne spichrza
Spokój nam zabezpieczą.
Godzina szczęścia przenajcichsza
Zleczy, jak zioła leczą.
Kiedy? Toć jedno, wielki Boże,
Byle przewiązkę dać ranie:
Co się za życia stać nie może,
To się po śmierci stanie.

Zbędziem udręki i niepokoju,
Czekań... spodziewań... zawodów...
Zwycięzcy wyjdziem z każdego boju,
By z hucznych cieszyć się godów.
Znajome będzie każde bezdroże,
Ojczyste wszystkie przystanie:
Co się za życia stać nie może,
To się po śmierci stanie.

Śmiać się będziemy z daremnej złości,
Chcącej cios w serce wymierzyć,
Uwierzym w słodycz wiecznej miłości
I w siebie zaczniemy wierzyć.
Mękę serdeczną swą upokorzę,
Radością obdarzysz mnie, Panie:
Co się za życia stać nie może,
To się po śmierci stanie.

Julia Hartwig "Szczęście"

Niedzielne popołudnie
Nad East River szara siatka nieba
i kołujące mewy
Stara kobieta siada na ławce
wpierając w ziemię pięty sztywno wyciągniętych nóg
Błogość Niedziela szybuje jak motorówka
prósząc światłem srebrzyście
Murzyn w kapeluszu się gniewa:
Liza zawsze opuści coś na ziemię
i teraz trzeba zbierać rozrzucone wśród liści
klucze notes szminki
Stara kobieta drzemie z otwartymi oczami
Widok rzeki i przechodzących ludzi
zapada w nią jak w zapomnianą skrzynkę pocztową
Ach jaka błogość
Niczego się nie boi nigdzie się nie spieszy
Wiatr rozwiewa łagodnie jej siwe włosy nad czołem

Phil Bosmans "Dzień dobry, mój kochany"

Dzień dobry, mój kochany.
Znajdź trochę czasu na to by być szczęśliwym!
Jesteś cudem, który żyje,
który rzeczywiście istnieje na ziemi.
Jesteś kimś jedynym, niepowtarzalnym,
Nie można cię z nikim pomylić,
czy wiesz o tym?
Dlaczego się nie zdumiewasz?
Nie podziwiasz,
Nie cieszysz się swym istnieniem
I istnieniem innych wokół ciebie?
Czy to tak oczywiste,
Czy to nic nadzwyczajnego,
że żyjesz, że dano ci żyć, że dano ci czas,
abyś śpiewał i tańczył,
Czas, abyś był szczęśliwy?

Julian Ejsmond "Radość życia"

Z pierwszymi kwiatami się rodzić!
Z zielonym lasem się bratać!
Z szarymi skowronkami
w błękity radosne ulatać!

Z obłokiem po niebie błądzić!
Ze słońcem ziemię olśniewać...
W dziecięcym uśmiechu dźwięczeć...
W miłosnych wyznaniach śpiewać.

Z powiewem wiatru szemrać.
Z rzeką świetlistą szumieć.
I mowę słońca i wiatru
i śpiewanie rzeki rozumieć.

Z odlatującym ptactwem
za dalekie morze się zbierać...
Ze złotymi liśćmi jesieni
uśmiechać się - i umierać...

Stanisław Dłuski "Szczęście"

Nagie, szorstkie trawy,
krople rosy, w których
wschodzi pieśń słońca,
chrabąszcze spadające

na plecy, w górze niebo
lazurowe i błyszczące,
jaskółki rysujące klucze
wiolinowe przestrzeni i

ja, dziesięcioletni.
Z palcem w ustach.
Zapatrzony. Zasłuchany.

Jakbym przyłapał świat
na gorącym uczynku.
I ta radość. Zdziwienie:

Samotność w starym domu, kwiaty
pajęczyn na białych ścianach;
kurz w sercu, kiedy odsłania
tajemnice książek; zmarli, kiedy
nocą niebo między tobą a mną