Wiersze

Agnieszka Osiecka "Pogoda na szczęście"

Na kraniec siedmiu mórz,
na kraniec siedmiu zórz
przypłynął raz kapitan,
z Księżycem się przywitał
i zapadł w sen, i śnił:

Mija młodość jak woda,
czoło chmurzy się częściej,
a tu nagle pogoda,
taka dobra pogoda
odpowiednia pogoda na szczęście.
Nikt otuchy nie doda,
cienie kłębią się gęściej,
aż tu nagle pogoda,
taka dobra pogoda,
odpowiednia pogoda na szczęście.

Z tysiąca szarych biur
zmęczony wyszedł chór,
odstawił w kąt liczydła,
wykąpał się w powidłach
i zapadł w sen, i śnił:

Mija młodość jak woda,
czoło chmurzy się częściej,
a tu nagle pogoda,
taka dobra pogoda,
odpowiednia pogoda na szczęście.
Coraz trudniej po schodach,
coraz puściej w kredensie,
aż tu nagle pogoda.
taka dobra pogoda,
odpowiednia pogoda na szczęście.

Agnieszka Osiecka "Klucz do szczęścia"

Swoich łeż nie chowaj do kapelusza,
trudno, najwyżej zginą ...
Swoich snów nie pakuj gdzieś pod poduszki,
niech tam, niech sobie płyną ...

Ale skryj głęboko do szczęścia klucz,
Ale wiedz, że nie masz niczego, prócz
tej małej złotej skrzynki i już, i już, ...

Swoich spraw nie chowaj przed sąsiadami,
trudno, najwyżej skradną ...
Swoich drzwi przed ludźmi wciąż nie zatrzaskuj,
trudno, najwyżej wpadną ...

Ale skryj głęboko do szczęścia klucz,
Ale wiedz, że nie masz niczego, prócz
tej małej, złotej skrzynki i już, i już ...

Swoich wad nie chowaj przed kobietami,
trudno, najwyżej wpadną ...
Buntów swych nie hamuj, nie duś, i nie taj,
trudno, masz duszę stadną ...

Ale skryj głęboko do szczęścia klucz,
Ale wiedz, że nie ma niczego, prócz
tej małej, złotej skrzynki, i już, i już, ...