Wiersz

Wiara ...
i nasze rozpatrywania ...
i nasza rzeczywistość.
Ludzka cnota ...
bezsilność ...
przykrywa mrokiem
Miłosierdzie Boga,
uniemożliwia z nim kontakt.
Usiądź w cichym miejscu,
popatrz na swoje życie,
nie łatwe ... trudy dnia ...
Pytasz, co dalej zrobić?
Nie widzisz sensu dalszego istnienia.
Nie umiesz się modlić,
niemoc zamyka usta
... albo je strach ... rozrywa.
Nic się tobie nie jawi
tylko wokół ... nieszczęścia ...
Załamujesz się i zniechęcasz ...
przecież to nie ma sensu ...
Poszukiwania dnia wczorajszego,
dzisiejszy lęk...
boisz się cierpienia.
W śmierci widzisz szansę
własnego wyzwolenia.
A popatrz na swoje życie
innymi oczami.
Spróbuj w nim znaleźć
własne głębokie przemiany...
właśnie w tych
niepowodzeniach.
Człowiek ... istota ślepa,
przysypał piachem własne talenty.
Zanurzony w otchłani świata,
nie rozumie sam siebie,
nie dostrzega gdzie jego szansa.
Czas na uzdrowienie...
czas nadrobić lekcje ...
Popatrz na egoizm,
kryje się głęboko w sercu twoim.
Drąży niepokoje.
Pokrzyżował plany twoje ...
i oderwał cię od Boga.
Zasłania Boskie bramy
... wielkiej wiary.
Twoja miłość ... do mamony
i zazdrosna miłość Boga
... do ciebie!
On cię co dzień wzywa,
On cię co dzień woła ...
odwróć się od wszystkiego.
Obal w sercu mury egoizmu
- uczynił cię niewolnikiem.
Włożył w ciebie brak wiary
w Boską Miłość.
Bóg płonie zazdrością do ciebie.
Nęka go głód wielki i udręka.
Przecież jesteś Jego dzieckiem.
Wiara.
Dzięki niej przeobrażasz
własnego ducha
w pięknego motyla,
wpuszczasz w swoje życie Boga
a On rodzi się w tobie.
Rozpoznasz wszędzie Jego ślady...
w cichym wietrze,
co omiata buzię twoją.
W chłodnej wodzie
w gorące dni upalne.
W głębokim oddechu
... w blasku słońca.
Ślady Jego znaczą
twoją drogę życia.
Krzywy pan ... mamona
zakleił fałszem pokłady
nadziei ... rozczarował ...
gorycz posiał ...
oszukańcze złoto rzucił
pod człowieka stopy.
Zaczął kruszyć wiarę twoją.
A Bóg ...?
złożył ciebie w gliniane naczynie
abyś nabył doświadczenia.
Abyś pojął własną niemoc.
Abyś rozpoznał ...
Jego chwałę.
Ty się żalisz...
nie rozumiesz ...
Oczekujesz darów Boga ...
A kiedy je dostajesz
uważasz, że to twoje ...
i twoja w tym zasługa.
Przywłaszczasz sobie dary Boga
i zapominasz,
że ktoś bardzo ciebie kocha.
To wielki ból dla Ojca twego,
zraniony cierniem
egoizmu ... małego
dziecka, czeka cierpliwie
na powrót syna marnotrawnego.
Twoja wiara
musi być mocna.
Nie szukaj kija
aby się oprzeć...
nie próbuj Boga,
tylko mu się powierz
abyś nie doświadczył
Jego testu ... jak Abraham..
Każda życia burza ma swój sens.
Kruszy w sercu człowieka
mocny mur
co odgrodził cię od wiary.
A przecież Bóg
mówi cały czas
... jestem z wami ...
Dał ci Duch
Święty cnotę męstwa,
więc walcz o swoją wiarę.
Nie pozwól jej zagłuszyć
pokusami ... niepokojem ... lękiem ...
I powiedział
" ... Pokój pozostawiam wam.
Pokój mój daję wam.
Nie tak jak świat,
Ja daję wam ..."(Jan 14: 27).
Przyjmij ten owoc życia
z rąk samego Chrystusa.
Owoc wiary ... zdobyty
poprzez trud ... twojego życia.
Wejdź w głąb siebie,
szukaj tam w ciszy
i ogołoceniu ... Wielkiej Miłości.
Kiedy zrzucisz jarzmo świata
wtedy poznasz własną pustynię ...
upał i zimno ...
pragnienie i głód ...
to wtedy rozpoznasz własną niemoc.
Człowiek marny... w swojej skardze
niczym Hiob... zakryty obłokiem
nieszczęścia ... szuka
w sercu swoim
Miłosiernej Miłości.
Odkrywa prawdę,
przeciera szlak,
drogę do zbawienia.
Otwiera furtkę
zwaną wiarą.
A ta jest pośrednikiem łask
i pokazuje pustynię ...
ale już oświetloną
... światłem.
Wiara ... ta Wielka
otwiera się tylko wtedy,
kiedy człowiek gubi
własny system zabezpieczeń.
Ciężki to test ... zna go Hiob.
Ale Łaska Boża
wyciąga duszę z ciemności
... a jeszcze ją ubogaca.
Tylko przez ten ogień,
który spada z nieba
niszczy egoizm człowieka.
A ten marny proch
naradza się od nowa
z Adama w Jezusa ...
dzięki Wielkiej Łasce,
próbie wiary.
Wiara ... ta bezradna
i Wielki do niej klucz
... modlitwa ...
dodaje tobie
nieskończonych mocy.
Przyłącza do bezgranicznego
Miłosierdzia Boga.
Twoja Wielka Wiara
to odpowiedź
samego Ojca.
Modlitwa i wiara
idą obok siebie.
Wielka ci to para.
Spotkanie Boga i człowieka.
A Bóg obdarzy cię już
... tylko miłością bez końca.
Miłość bezinteresowna
zstępuje z góry
i czyni cię klejnotem
swojej miłości,
Arcydziełem!